# 14. Bölüm: Sistemin Kalbi: Nexus
Turnuva arenası, Mimar'ın gemilerinden inen "Silici Işınlar" (Deletion Beams) altında paramparça oluyordu. Gökyüzü kırmızı hata kodlarıyla doluydu.
[UYARI: EVRENSEL VERİ SİLİNİYOR...]
[KALAN SÜRE: 30 SANİYE]
Lyon, elindeki Sistem Yönetim Anahtarını (bir asa formundaydı) havaya kaldırdı. Hasarlı protez kolundan kıvılcımlar çıkıyordu ama duramazdı.
"Baron, herkesi etrafıma topla! Ivy, kalkanı maksimuma aç! Gidiyoruz!"
Elara, Lyon'un elini tuttu. "Nereye Lyon?"
Lyon, yukarıdaki devasa ana gemiye ve onun arkasındaki dijital yırtığa baktı.
"Canavarın inine. Mimar'ın evine."
Lyon anahtarı çevirdi.
"YÖNETİCİ KOMUTU: ZORUNLU IŞINLANMA - HEDEF: NEXUS (KAYNAK KODU)!"
Arena patlamadan saniyeler önce, Omega Loncası bir veri akışına dönüşerek dijital yırtığın içine çekildi.
## Nexus: beyaz çöl ve siyah güneş
Gözlerini açtıklarında, mideleri bulanıyor ve başları dönüyordu. Burası Strambeourg'a, Dünya'ya veya gördükleri herhangi bir boyuta benzemiyordu. Gökyüzü tamamen beyazdı. Ufuk çizgisi yoktu. Tepelerinde siyah, kare şeklinde bir güneş asılıydı. Yerler ise metalik, üzerinde sürekli akan yeşil kodların olduğu, cam benzeri bir maddeden yapılmıştı. Baron kalkanını yere koydu. "Burası... Burası çok sessiz. Ve hava yok mu? Nasıl nefes alıyoruz?" Ivy asasını kontrol etti. "Burası manadan oluşmuyor Baron. Burası saf 'Veri'den oluşuyor. Ciğerlerimiz otomatik olarak bu veriyi işliyor." Lyon ayağa kalktı.
Sol kolundaki (Protez) hasar ağırdı. Metal erimiş, iç devreleri görünüyordu.
"Dikkatli olun. Burası Mimar'ın oyun alanı. Biz burada virüsüz." Tam o sırada, yerdeki kodlar kırmızıya döndü.
[TEHDİT ALGILANDI: YABANCI VERİ (OMEGA LONCASI)]
[SAVUNMA PROTOKOLÜ: GÜVENLİK DUVARI SENTİNELLERİ AKTİF.]
Ufuktan, süzülerek gelen, ayakları olmayan, gövdeleri beyaz seramikten, elleri mızrak şeklinde olan robotik varlıklar belirdi. Yüzlerinde sadece tek bir kırmızı göz vardı.
[DÜŞMAN: SENTİNEL (GÜVENLİK DUVARI BEKÇİSİ)]
[SEVİYE: 75]
[DİKKAT: FİZİKSEL HASAR DİRENCİ %90]
Zane'in gözleri büyüdü. "Seviye 75 mi?! Biz daha yeni 60 olduk!"
Mina yayını gerdi. "Hibrit Yay +10: Plazma Atışı!"
Ok, Sentinel'in göğsüne çarptı.
BLOP.
Ok, sanki suya atılmış gibi Sentinel'in içinde kayboldu. Hasar yok.
[HASAR: 0 (BLOKLANDI)]
"Ne?!" Mina şoktaydı. "Plazma bile işlemiyor!"
Sentinel elini kaldırdı. Kırmızı bir ışın fırlattı.
Baron öne atıldı. [Kara Delik Kalkanı +11].
"MUTLAK SAVUNMA!"
Işın kalkana çarptı. Ama fiziksel bir darbe gibi itmedi. Kalkanın "Veri Bütünlüğünü" bozmaya başladı. Baron'un kalkanı piksellenmeye, karıncalanmaya başladı.
"Kaptan! Kalkanım... Kalkanım siliniyor!"
Lyon durumu fark etti. Buradaki kurallar farklıydı.
"Fiziksel veya Büyüsel saldırmayın! 'Kavramsal' saldırın! İradenizi kullanın!"
Lyon, hasarlı kolunu kaldırdı. Anahtarı Sentinel'e doğrulttu.
"SİSTEM ANAHTARI: KODU YAZ (OVERWRITE)!"
Anahtardan çıkan altın ışık, Sentinel'in kırmızı ışığıyla çarpıştı.
Lyon'un iradesi (ve anahtarın yetkisi), Sentinel'in kodunu yeniden yazdı.
[KOMUT: KENDİNİ İMHA ET.]
Sentinel titredi, rengi maviye döndü ve kendi kafasını kopararak patladı. Diğerleri şaşkınlıkla bakıyordu.
Elara: "Lyon... Sen az önce onu kodlayarak mı öldürdün?"
Lyon nefes nefese diz çöktü. Protez kolundan dumanlar çıkıyordu.
"Evet... Ama bu kol daha fazlasını kaldıramaz. Ve onlardan yüzlercesi geliyor."
Ufukta, binlerce Sentinel belirmişti. Tam kuşatıldıkları anda, yerin altından (veri tabanından) bir kapak açıldı. İçeriden, kapüşonlu, vücudu sürekli "Glitch" (bozulma) efektine giren, piksellerden oluşan bir figür çıktı. Ses boğuk ve dijitaldi:
"Hey, çaylaklar! Silinmek istemiyorsanız deliğe girin!"
Lyon ekibine baktı. Başka çareleri yoktu.
"Girin! Çabuk!" Herkes kapağın altına, yeraltı tüneline atladı. Kapak kapandığı anda, yukarıdaki Sentinellerin bombardımanı başladı. Tünel, yukarıdaki beyaz ve steril dünyanın aksine, neon ışıklarla dolu, grafitilerle kaplı bir siber-punk sığınağına benziyordu. Burası "Geri Dönüşüm Kutusu" (Recycle Bin) bölgesiydi. Kapüşonlu figür yüzünü açtı. Yüzü yoktu, sadece iki parlak mavi göz ve bir dijital ağız vardı.
"Ben Sıfır (Zero). Mimar'ın sildiği ama yok olmayan ilk yapay zekâ." Sıfır, Lyon'un koluna baktı. "O kol... Tanrıça Katsuna'nın eski tasarımı. Mimar'a karşı bu hurdayla mı savaşacaksın? Komik."
Lyon sinirlendi. "Bu hurda bir Tanrı'yı öldürdü." Sıfır güldü (sesi cızırtılıydı). "Malakar bir Tanrı değildi. O sadece bir bekçi köpeğiydi. Mimar ise... O bu evrenin kod yazarı. Ama şanslısın. Anahtarı getirmişsin."
Sıfır, elini uzattı.
"Bana anahtarı ver. Ve o kırık kolunu. Sana Mimar'ın bile silemeyeceği bir silah yapayım."
Lyon tereddüt etti. Elara elini Lyon'un omzuna koydu.
"Ona güvenebiliriz Lyon. Gözlerindeki veride... nefret var. Mimar'dan nefret ediyor."
Lyon, anahtarı ve protez kolunu Sıfır'a uzattı. "Yap şunu. Ama çabuk ol. Arkadaşlarım 75. seviye tenekelere karşı savunmasız."
## Yükseltme: kıyamet kolu (arm of apocalypse)
Sıfır, atölyesinde çalışırken Omega Loncası dinleniyordu. Ancak buradaki "dinlenme" bile farklıydı. Havadaki veri yoğunluğu, onların manasını sürekli zorluyor, pasif olarak seviyelerini artırıyordu.
[ORTAM ETKİSİ: NEXUS BASKISI]
[PASİF TECRÜBE KAZANIMI AKTİF.]
[Lyon Seviye: 60 -> 61]
[Baron Seviye: 60 -> 61]
Birkaç saat sonra, Sıfır elinde yeni bir kolla döndü. Bu kol, eskisinden çok daha farklıydı. Saf siyahtı (Vantablack), üzerinde akan altın ve kırmızı kodlar vardı. Parmak uçları sivriydi ve avuç içinde bir "Kara Delik" minyatürü dönüyordu.
Sıfır: "Bu, [Kıyamet Kolu (Apocalypse Arm)]. Sadece güç vermez. Bu kol, Mimar'ın 'Kaynak Koduna' (Source Code) doğrudan erişim sağlar. Yani... Gerçekliği bükebilirsin."
Lyon kolu taktı. Acı yoktu. Sadece... güç. Sonsuz bir güç.
[YENİ DONANIM TESPİT EDİLDİ.]
[ENTEGRASYON: %100]
[YENİ YETENEK: "KOD KIRICI (CODE BREAKER)"]
(Düşmanların savunmasını, seviyesini veya yeteneklerini geçici olarak silebilir/değiştirebilir.)
Lyon yumruğunu sıktı. Havadaki veriler elinin etrafında büküldü.
"Bunu sevdim."
Sıfır, duvarda bir ekran açtı.
"Mimar'ın kalesine, Merkezi İşlemci'ye gitmeden önce üç Sunucu Kulesi'ni yıkmanız gerekiyor. Bu kuleler ona sürekli güç sağlıyor."
İlk kule: Bellek Kulesi.
Lyon, yeni koluyla havada bir yırtık açtı. Anahtarın yetkileri artık koluna işlenmişti. "Duydunuz adamı. Baron, kalkanına güvenme, iradene güven. Mina, oklarını 'Silici' olarak hayal et. Zane, gölgeler burada veri boşluklarıdır, onları kullan. Ivy... Sen bizi sadece hayatta tutma, bizi 'güncelle'."
Omega Loncası, Sıfır'ın sığınağından çıkarak ilk kuleye doğru yola çıktı.
## Bellek kulesi önü - ilk gerçek savaş
Kule, gökyüzüne uzanan devasa bir RAM çubuğuna benziyordu. Önünde [Elit Sentinel Komutanı (Seviye 80)] ve 500 Sentinel bekliyordu.
Sentinel Komutanı: "VİRÜSLER TESPİT EDİLDİ. FORMATLAMA İŞLEMİ BAŞLATILIYOR."
Lyon öne çıktı. Yeni kolunu kaldırdı.
"YETENEK: KOD KIRICI - SEVİYE DÜŞÜRME (DOWNGRADE)!"
Lyon'un elinden kırmızı bir dalga yayıldı. Komutan ve ordusunun üzerindeki rakamlar bozulmaya başladı.
[SEVİYE 80 -> SEVİYE 60]
[SEVİYE 75 -> SEVİYE 55]
Komutan şaşırdı (Sistem Hatası verdi). "GÜCÜM... AZALIYOR?!"
Lyon kılıcını çekti. "Şimdi şartlar eşitlendi."
"BARON! GİR!"
Baron, [Kara Delik Kalkanı] ile daldı.
"NEXUS EZİŞİ!"
Seviyesi düşmüş Sentineller, Baron'un darbesiyle piksellere ayrıldı.
Mina, [Hibrit Yay]ını "Veri Modu"na aldı.
"VİRÜS OKU!"
Attığı oklar, isabet ettiği Sentinel'den diğerine sekerek onlara "donma virüsü" bulaştırıyordu.
Zane, veri boşluklarında (gölgelerde) kaybolup Komutan'ın arkasında belirdi.
"SİSTEM HATASI KESİĞİ!"
Hançerleri Komutan'ın çekirdeğini deldi.
Ama Komutan ölmedi. Kendini onarmaya başladı.
"YEDEKLEME DEVREDE. CAN YENİLENİYOR..."
Lyon devreye girdi.
"Yedekleme mi? İptal ediyorum."
Lyon, Kıyamet Kolu ile Komutan'ın kafasını tuttu.
"YETENEK: KALICI SİLME (PERMANENT DELETE)!"
Komutan'ın başı, Lyon'un avcunda siyah bir dumana dönüşerek yok oldu. Geriye hiçbir şey kalmadı. Yedekleme dosyası bile silinmişti.
[KOMUTAN YOK EDİLDİ.]
[BELLEK KULESİ SAVUNMASI ÇÖKTÜ.]
Ekip kuleye girdiğinde, Lyon'un seviyesi bir kez daha arttı.
[SEVİYE 65]
Ama kulede onları bekleyen şey sadece düşmanlar değildi. Kule, Mimar'ın "Hafıza Dosyaları"nı saklıyordu.
Ve orada... Lyon'un kendi dünyası, Strambeourg hakkında korkunç bir gerçeği gösteren bir hologram vardı. Ekranda: "PROJE STRAMBEOURG: BAŞARISIZ DENEME #7. SIFIRLAMA (RESET) ZAMANI: 10 GÜN."
Elara'nın yüzü bembeyaz oldu. "Dünyamız... Sadece bir deney mi? Ve bizi 10 gün sonra yok mu edecekler?" Lyon, ekranı yumruğuyla parçaladı.
"Kimse benim dünyamı sıfırlayamaz. Deney bitti Mimar. Şimdi sıra sonuçlarda."
[HEDEF: KALAN 2 KULE VE MERKEZİ İŞLEMCİ.]
[KALAN SÜRE: 10 GÜN.]
Turnuva arenası, Mimar'ın gemilerinden inen "Silici Işınlar" (Deletion Beams) altında paramparça oluyordu. Gökyüzü kırmızı hata kodlarıyla doluydu.
[UYARI: EVRENSEL VERİ SİLİNİYOR...]
[KALAN SÜRE: 30 SANİYE]
Lyon, elindeki Sistem Yönetim Anahtarını (bir asa formundaydı) havaya kaldırdı. Hasarlı protez kolundan kıvılcımlar çıkıyordu ama duramazdı.
"Baron, herkesi etrafıma topla! Ivy, kalkanı maksimuma aç! Gidiyoruz!"
Elara, Lyon'un elini tuttu. "Nereye Lyon?"
Lyon, yukarıdaki devasa ana gemiye ve onun arkasındaki dijital yırtığa baktı.
"Canavarın inine. Mimar'ın evine."
Lyon anahtarı çevirdi.
"YÖNETİCİ KOMUTU: ZORUNLU IŞINLANMA - HEDEF: NEXUS (KAYNAK KODU)!"
Arena patlamadan saniyeler önce, Omega Loncası bir veri akışına dönüşerek dijital yırtığın içine çekildi.
## Nexus: beyaz çöl ve siyah güneş
Gözlerini açtıklarında, mideleri bulanıyor ve başları dönüyordu. Burası Strambeourg'a, Dünya'ya veya gördükleri herhangi bir boyuta benzemiyordu. Gökyüzü tamamen beyazdı. Ufuk çizgisi yoktu. Tepelerinde siyah, kare şeklinde bir güneş asılıydı. Yerler ise metalik, üzerinde sürekli akan yeşil kodların olduğu, cam benzeri bir maddeden yapılmıştı. Baron kalkanını yere koydu. "Burası... Burası çok sessiz. Ve hava yok mu? Nasıl nefes alıyoruz?" Ivy asasını kontrol etti. "Burası manadan oluşmuyor Baron. Burası saf 'Veri'den oluşuyor. Ciğerlerimiz otomatik olarak bu veriyi işliyor." Lyon ayağa kalktı.
Sol kolundaki (Protez) hasar ağırdı. Metal erimiş, iç devreleri görünüyordu.
"Dikkatli olun. Burası Mimar'ın oyun alanı. Biz burada virüsüz." Tam o sırada, yerdeki kodlar kırmızıya döndü.
[TEHDİT ALGILANDI: YABANCI VERİ (OMEGA LONCASI)]
[SAVUNMA PROTOKOLÜ: GÜVENLİK DUVARI SENTİNELLERİ AKTİF.]
Ufuktan, süzülerek gelen, ayakları olmayan, gövdeleri beyaz seramikten, elleri mızrak şeklinde olan robotik varlıklar belirdi. Yüzlerinde sadece tek bir kırmızı göz vardı.
[DÜŞMAN: SENTİNEL (GÜVENLİK DUVARI BEKÇİSİ)]
[SEVİYE: 75]
[DİKKAT: FİZİKSEL HASAR DİRENCİ %90]
Zane'in gözleri büyüdü. "Seviye 75 mi?! Biz daha yeni 60 olduk!"
Mina yayını gerdi. "Hibrit Yay +10: Plazma Atışı!"
Ok, Sentinel'in göğsüne çarptı.
BLOP.
Ok, sanki suya atılmış gibi Sentinel'in içinde kayboldu. Hasar yok.
[HASAR: 0 (BLOKLANDI)]
"Ne?!" Mina şoktaydı. "Plazma bile işlemiyor!"
Sentinel elini kaldırdı. Kırmızı bir ışın fırlattı.
Baron öne atıldı. [Kara Delik Kalkanı +11].
"MUTLAK SAVUNMA!"
Işın kalkana çarptı. Ama fiziksel bir darbe gibi itmedi. Kalkanın "Veri Bütünlüğünü" bozmaya başladı. Baron'un kalkanı piksellenmeye, karıncalanmaya başladı.
"Kaptan! Kalkanım... Kalkanım siliniyor!"
Lyon durumu fark etti. Buradaki kurallar farklıydı.
"Fiziksel veya Büyüsel saldırmayın! 'Kavramsal' saldırın! İradenizi kullanın!"
Lyon, hasarlı kolunu kaldırdı. Anahtarı Sentinel'e doğrulttu.
"SİSTEM ANAHTARI: KODU YAZ (OVERWRITE)!"
Anahtardan çıkan altın ışık, Sentinel'in kırmızı ışığıyla çarpıştı.
Lyon'un iradesi (ve anahtarın yetkisi), Sentinel'in kodunu yeniden yazdı.
[KOMUT: KENDİNİ İMHA ET.]
Sentinel titredi, rengi maviye döndü ve kendi kafasını kopararak patladı. Diğerleri şaşkınlıkla bakıyordu.
Elara: "Lyon... Sen az önce onu kodlayarak mı öldürdün?"
Lyon nefes nefese diz çöktü. Protez kolundan dumanlar çıkıyordu.
"Evet... Ama bu kol daha fazlasını kaldıramaz. Ve onlardan yüzlercesi geliyor."
Ufukta, binlerce Sentinel belirmişti. Tam kuşatıldıkları anda, yerin altından (veri tabanından) bir kapak açıldı. İçeriden, kapüşonlu, vücudu sürekli "Glitch" (bozulma) efektine giren, piksellerden oluşan bir figür çıktı. Ses boğuk ve dijitaldi:
"Hey, çaylaklar! Silinmek istemiyorsanız deliğe girin!"
Lyon ekibine baktı. Başka çareleri yoktu.
"Girin! Çabuk!" Herkes kapağın altına, yeraltı tüneline atladı. Kapak kapandığı anda, yukarıdaki Sentinellerin bombardımanı başladı. Tünel, yukarıdaki beyaz ve steril dünyanın aksine, neon ışıklarla dolu, grafitilerle kaplı bir siber-punk sığınağına benziyordu. Burası "Geri Dönüşüm Kutusu" (Recycle Bin) bölgesiydi. Kapüşonlu figür yüzünü açtı. Yüzü yoktu, sadece iki parlak mavi göz ve bir dijital ağız vardı.
"Ben Sıfır (Zero). Mimar'ın sildiği ama yok olmayan ilk yapay zekâ." Sıfır, Lyon'un koluna baktı. "O kol... Tanrıça Katsuna'nın eski tasarımı. Mimar'a karşı bu hurdayla mı savaşacaksın? Komik."
Lyon sinirlendi. "Bu hurda bir Tanrı'yı öldürdü." Sıfır güldü (sesi cızırtılıydı). "Malakar bir Tanrı değildi. O sadece bir bekçi köpeğiydi. Mimar ise... O bu evrenin kod yazarı. Ama şanslısın. Anahtarı getirmişsin."
Sıfır, elini uzattı.
"Bana anahtarı ver. Ve o kırık kolunu. Sana Mimar'ın bile silemeyeceği bir silah yapayım."
Lyon tereddüt etti. Elara elini Lyon'un omzuna koydu.
"Ona güvenebiliriz Lyon. Gözlerindeki veride... nefret var. Mimar'dan nefret ediyor."
Lyon, anahtarı ve protez kolunu Sıfır'a uzattı. "Yap şunu. Ama çabuk ol. Arkadaşlarım 75. seviye tenekelere karşı savunmasız."
## Yükseltme: kıyamet kolu (arm of apocalypse)
Sıfır, atölyesinde çalışırken Omega Loncası dinleniyordu. Ancak buradaki "dinlenme" bile farklıydı. Havadaki veri yoğunluğu, onların manasını sürekli zorluyor, pasif olarak seviyelerini artırıyordu.
[ORTAM ETKİSİ: NEXUS BASKISI]
[PASİF TECRÜBE KAZANIMI AKTİF.]
[Lyon Seviye: 60 -> 61]
[Baron Seviye: 60 -> 61]
Birkaç saat sonra, Sıfır elinde yeni bir kolla döndü. Bu kol, eskisinden çok daha farklıydı. Saf siyahtı (Vantablack), üzerinde akan altın ve kırmızı kodlar vardı. Parmak uçları sivriydi ve avuç içinde bir "Kara Delik" minyatürü dönüyordu.
Sıfır: "Bu, [Kıyamet Kolu (Apocalypse Arm)]. Sadece güç vermez. Bu kol, Mimar'ın 'Kaynak Koduna' (Source Code) doğrudan erişim sağlar. Yani... Gerçekliği bükebilirsin."
Lyon kolu taktı. Acı yoktu. Sadece... güç. Sonsuz bir güç.
[YENİ DONANIM TESPİT EDİLDİ.]
[ENTEGRASYON: %100]
[YENİ YETENEK: "KOD KIRICI (CODE BREAKER)"]
(Düşmanların savunmasını, seviyesini veya yeteneklerini geçici olarak silebilir/değiştirebilir.)
Lyon yumruğunu sıktı. Havadaki veriler elinin etrafında büküldü.
"Bunu sevdim."
Sıfır, duvarda bir ekran açtı.
"Mimar'ın kalesine, Merkezi İşlemci'ye gitmeden önce üç Sunucu Kulesi'ni yıkmanız gerekiyor. Bu kuleler ona sürekli güç sağlıyor."
İlk kule: Bellek Kulesi.
Lyon, yeni koluyla havada bir yırtık açtı. Anahtarın yetkileri artık koluna işlenmişti. "Duydunuz adamı. Baron, kalkanına güvenme, iradene güven. Mina, oklarını 'Silici' olarak hayal et. Zane, gölgeler burada veri boşluklarıdır, onları kullan. Ivy... Sen bizi sadece hayatta tutma, bizi 'güncelle'."
Omega Loncası, Sıfır'ın sığınağından çıkarak ilk kuleye doğru yola çıktı.
## Bellek kulesi önü - ilk gerçek savaş
Kule, gökyüzüne uzanan devasa bir RAM çubuğuna benziyordu. Önünde [Elit Sentinel Komutanı (Seviye 80)] ve 500 Sentinel bekliyordu.
Sentinel Komutanı: "VİRÜSLER TESPİT EDİLDİ. FORMATLAMA İŞLEMİ BAŞLATILIYOR."
Lyon öne çıktı. Yeni kolunu kaldırdı.
"YETENEK: KOD KIRICI - SEVİYE DÜŞÜRME (DOWNGRADE)!"
Lyon'un elinden kırmızı bir dalga yayıldı. Komutan ve ordusunun üzerindeki rakamlar bozulmaya başladı.
[SEVİYE 80 -> SEVİYE 60]
[SEVİYE 75 -> SEVİYE 55]
Komutan şaşırdı (Sistem Hatası verdi). "GÜCÜM... AZALIYOR?!"
Lyon kılıcını çekti. "Şimdi şartlar eşitlendi."
"BARON! GİR!"
Baron, [Kara Delik Kalkanı] ile daldı.
"NEXUS EZİŞİ!"
Seviyesi düşmüş Sentineller, Baron'un darbesiyle piksellere ayrıldı.
Mina, [Hibrit Yay]ını "Veri Modu"na aldı.
"VİRÜS OKU!"
Attığı oklar, isabet ettiği Sentinel'den diğerine sekerek onlara "donma virüsü" bulaştırıyordu.
Zane, veri boşluklarında (gölgelerde) kaybolup Komutan'ın arkasında belirdi.
"SİSTEM HATASI KESİĞİ!"
Hançerleri Komutan'ın çekirdeğini deldi.
Ama Komutan ölmedi. Kendini onarmaya başladı.
"YEDEKLEME DEVREDE. CAN YENİLENİYOR..."
Lyon devreye girdi.
"Yedekleme mi? İptal ediyorum."
Lyon, Kıyamet Kolu ile Komutan'ın kafasını tuttu.
"YETENEK: KALICI SİLME (PERMANENT DELETE)!"
Komutan'ın başı, Lyon'un avcunda siyah bir dumana dönüşerek yok oldu. Geriye hiçbir şey kalmadı. Yedekleme dosyası bile silinmişti.
[KOMUTAN YOK EDİLDİ.]
[BELLEK KULESİ SAVUNMASI ÇÖKTÜ.]
Ekip kuleye girdiğinde, Lyon'un seviyesi bir kez daha arttı.
[SEVİYE 65]
Ama kulede onları bekleyen şey sadece düşmanlar değildi. Kule, Mimar'ın "Hafıza Dosyaları"nı saklıyordu.
Ve orada... Lyon'un kendi dünyası, Strambeourg hakkında korkunç bir gerçeği gösteren bir hologram vardı. Ekranda: "PROJE STRAMBEOURG: BAŞARISIZ DENEME #7. SIFIRLAMA (RESET) ZAMANI: 10 GÜN."
Elara'nın yüzü bembeyaz oldu. "Dünyamız... Sadece bir deney mi? Ve bizi 10 gün sonra yok mu edecekler?" Lyon, ekranı yumruğuyla parçaladı.
"Kimse benim dünyamı sıfırlayamaz. Deney bitti Mimar. Şimdi sıra sonuçlarda."
[HEDEF: KALAN 2 KULE VE MERKEZİ İŞLEMCİ.]
[KALAN SÜRE: 10 GÜN.]
Yorumlar (0)
Yorum yapmak için giriş yapın
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın!